دو کار همیشگی یک خدا پرست حقیقی:

"آنانی  كه خدا را  ايستاده و نشسته و به پهلو آرميده ياد مى كنند و در آفرينش آسمانها و زمين مى‏ انديشند  (و می گویند) پروردگارا اينها را بيهوده نيافريده‏ اى منزهى تو پس ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار" 

آیه (۱۹۱) سوره آل عمران

شرح

بر اساس آیه فوق  خداباور حقیقی همیشه و همواره بیاد خداوند است 

اگر راه میرود

اگر ایستاده است 

اگر نشسته است

اگر کار می کند

اگر استراحت می کند

همواره بیاد خداست و... 

و  به آفرینش جهان  آسمانی که بالای سر ماست 

زمینی که بر ان زندگی می کنیم

کهکشانها

ستارگان و سیارات

و... می اندیشد  و درباره   جهان هستی  و رازهای آن  تفکر می کند    از خرد و عقل خود بهره می گیرد... این چنین انسانی با هستی هم گام است و  هوشیار. 

او اهل لق لقه زبان و تکرار کلمات بدون فکر و اندیشه نیست بلکه او موجودی خردمند و عقلگراست که خدای خالق در زندگی او محوریت دارد.